wywietrzeć


wywietrzeć
Alkohol wywietrzał komuś z głowy zob. głowa 2.
Coś komuś wywietrzało z głowy zob. głowa 12.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wywietrzeć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}wietrzeć I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}wywietrzeć II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}wietrzeć II {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wywietrzeć — dk III, wywietrzećeje, wywietrzećrzał «o zapachu, o lotnych cząstkach jakiejś substancji: ulotnić się; o substancji: stracić lotne cząstki wskutek działania powietrza, zwietrzeć» Zapach wywietrzał. Perfumy wywietrzały. ◊ Alkohol wywietrzał komuś… …   Słownik języka polskiego

  • wietrzeć – wywietrzeć z głowy — {{/stl 13}}{{stl 7}} ulatniać się, uciekać z pamięci, wychodzić z głowy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nazwiska i daty najszybciej wietrzeją z głowy. Wszystkie wiadomości wywietrzały mi z głowy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wietrzeć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk IIIa, wietrzećeje, wietrzećtrzał {{/stl 8}}– wywietrzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa, {{/stl 8}}zwietrzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} o różnych substancjach: tracić lotne cząsteczki, a w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zwietrzeć — dk III, zwietrzećeje, zwietrzećtrzał, zwietrzećtrzały 1. «o różnego rodzaju substancjach: stracić pewne części lotne, zapach; wywietrzeć» Perfumy zwietrzały. Zwietrzały alkohol, proch, zapach. Zwietrzała kawa, herbata. przen. Zwietrzałe dowcipy.… …   Słownik języka polskiego

  • głowa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. głowawie; lm D. głów {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} część ciała człowieka i większości zwierząt, mieszcząca mózg i narządy zmysłów : {{/stl 7}}{{stl 10}}Duża, okrągła głowa.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień